منو شبانه خاک کنید تا همه بدانند چه شبهایی که تا صبح منتظر نشستم

منو غسل ندید تا همه بدانند چند بار توی دریای اشکام غرق شدم

کفنم نکنید تا همه بدانند دستانه یخ زده ام برای  تن معشوقم همیشه بازه

روی قبرم سنگ نذارید تا درِ تنهایی هام  به روی چشمای قاتلش همیشه باز باشه

سرمزارم هیچ کس لحظه ای درنگ نکنه  که یه وقت سکوت  نا تمامم منو بشکونید

روی سینه ام قلب مشکی بکشید شاید کسی  که سیاه پوشش کرد خاطراتمونو به

 یادش بیاره در کنار دستم تیغ خونینمو بذارید تا همه بدونن نفرت من کمتره

قبر منو با آب نشویید بذارید آن قدر کثیف بشه تا همه بدونن من از نوزادی مرده بودم

 رو قبر من درختی بکارید تا زیر سایه اش باشم و همه بدونن من یه خورشید داشتم

 و اونم رفت کنار زیر سرم عکساشو بذارید تا باز مثه همیشه سر به شونه هاش بارها

 بمیرم و زنده شم سر منو به طرف خورشید بذارید تا همه بدونن همیشه چشم به

انتظارشم چشمانمو باز بذارید تا همه بدونن هیچوقت چشمامو  از روش برنداشتم و

به روش نمی بندم به همه بگید کسی که اینجا خوابیده یه گناه داشت اونم گناهه

بودن بود  وصیت نامه ام را بسوزونید تا مبادا کسی بفهمه عشق چه کارایی که با من نکرد

با نهایت احترام تقدیم به:عشق ماندگارم

من يقين دارم كه برگ ،

 كاين چنين خود را رها كردست در آغوش باد ،

فارغ است از ياد مرگ !

 آدمي هم مثل برگ ، مي تواند زيست بي تشويش مرگ ،

 گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را ،

مي تواند يافت لطف :

«هر چه باداباد را »

  اي حضـــورت همه خوبي مثه آئينه و آبي

                      تو زلاليــه يه رودي پس چـــرا در التهابي

                                   اي قشنـگي بهــانه واســــه گفـــتن تـــرانه

                                                   تو خـــود حضــور عشقي يه کـلام عاشقانه

من هنوزم که هنوزه پرم از شعر حضورت
تو بيا تا من بخونم از نجــابت و غـــرورت

                                                       
یه ستاره اي يه ماهي توي تاريکي شبهام

                      تو تموم آرزومي ميــدوني من بي تو تنهام

                                   خوب من اي آرزويم بي تو دلخوشي ندارم

                                                    من که با حرم نفسهات شوق بارون بهـارم

 اي قشنگ قصه هايم اي که مهتابي تريني

               اوج گـــفتن يه شـعري مـيدوني تو نازنيني
                                                      
                           نگــــواز من ديگه سيــري حـرف گفتني نـداري

                                          من و بااين همه احساس دست گريه مي سپاري

                                                     
اي حضـــورتو هميشه يه بهــونه واسـه موندن

               واسه مقدم حضورت لحظه لحظه جـون سپـردن
                                                    
                                   من هنوزم که هنوزه پرم از شعر حضورت

                                                   تو بيا تا من بخونم از نجــابت و غـــرورت

                                                   
يه ستاره اي يه ماهي توي تاريکي شبهام
تو تموم آرزومي ميــدوني من بي تو تنهام

           مي خواهم آسوده سر بر زمين بگذارم 
                                       غريبه، اگر مي خواهي به خواب من بيايي
  نامم را که صدا مي کني، کمي آرامتر
                                       بگذار تا پسين فردا با خيال خوش تو 
ميان روياهاي شيرينم دست و پا زنم    از من نگير اين لحظه هاي دلخوشي را 
              نگذار حتي خواب ديدن تو برايم عقده شود ...  يادت مي آيد حرفي را که زدي؟      گفتي مي روم ...
                                            گهگداري شايد به خوابت بيايم ...                                                  
               شايد در خواب
              تو را به آرزوي ديدنم نزديک کنم
                                        لااقل همين وعده را برايم بگذار 
                                                             غريبه، به خاطر خدا
در نگاهم صادق باش

من که باز دارم هنوزم توی خاطرات می سوزم

یاد ظلم های گذشته سیاه کرده شب و روزم

دوست دارم یادت توی سینه واسه همیشه بمیره

تو شکست سخت عشقت دلم عبرتی بگیره

تا بفهمه توی دنیا خیلی از عشقها فریبه

به خاطر روی زیبای تو بود 

 که نگاهم به روی هیچ کس خیره نماند

به خاطر دستان پر مهر و گرم تو بود

که دست هیچ کس را در هم نفشردم

به خاطر حرفهای عاشقانه تو بود 

 که حرفهای هیچ کس را باورنداشتم

به خاطر دل پاک تو بود

که پاکی باران را درک نکردم

به خاطر عشق بی ریای تو بود

که عشق هیچ کس را بی ریا ندانستم

به خاطر صدای دلنشین تو بود 

 که حتی صدای هزار نی روی دلم ننشست

و به خاطر خود تو بود

 فقط به خاطر تو

                  تمام ِ خوابهایم

                              نیمه کاره      

                 کنار ِ   بسترم

 جای نفس ها

                ناله ناله                         

 تمام ِ دفترم گم شد

                   به باد   و   آب   دادم

                                  پاره پاره

                      ولی من مانده ام 

        نیمه   ،    هنوزم

                              ... نیمه کاره         

 عشق من ناز نکن عمر ما پایون می گیره

یه روزی دسته زمونه تورو از من می گیره

وقتی تنها با تو بودن واسه من زندگیه

تو رو دیدن ،تو رو خواستن رو کی از من می گیره

عشق من قلب این عاشق با تو آروم می گیره

همه ناله های من از اون نگاه دوریه

تو رو دیدن ،تو رو خواستن ، تورو هرجا میبینم

بی تو و عشق تو من،همیشه تنها می مونم

عشق من عاشقتم ، تکرارت هر شب عادته

همه حرفام به خدا از عشق و از سخاوته

با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

عشق من بی کسیا شباتو پایون می گیره

همه رگهام از حرارت نگات خون می گیره

با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

تو گمون کردی بری خاطرهاتم می میره

روزای رفته برام رنگه سیاهی می گیره

اگه صد بهار و پاییز واسه تو گریه کنم

نمی تونم که تورو همیشه از یاد ببرم

من همون عاشقتم،تا که چشام بارونیه

همه ناله های من از اون نگاه دوریه

با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

عشق يعني حسرت شبهاي گرم
عشق يعنــي يــــاد يك روياي نرم

                                          عشق يــــعني يــك بيـابـان خــــاطره 
                                          عشق يعني چهارديواري بدون پنجره

                                                                                  عشق يعنـي گفتنـي با گوش كر
                                                                                   عشق يعني ديدني با چشم كور

                                          عشق يعني غرقه گشتن در سـراب
                                          عشق يعني حلقه هاي بي حساب

عشق يعني تا ابد بي سرنوشت
عشق يــعنــي آخــر خـط بـهشت

                                           عشق يعني گم شدن در لحظه ها
                                           عشق يعني آبــــــي بـــي انتــــــها

                                                                                 عشق يعنــي زرد تنــها و غــريب 
                                                                                 عشق يعني سرخي ظاهر فريب

                                            عشق يعني هر چه تنها ماندنيست 
                                            عشق يعني هرچه را دل كنـدنيست

عشق يعني يك سئوال بي جواب
عشق يعني راه رفتن توي خــواب

                                              عشق يعنـي تـكيه بر بازوي باد
                                              عشق يعني حسرتت پاينده باد

                                                                       عشق يعني خسته بودن از فريب زندگي 
                                                                        عشق يعني درد بــردن از غــم بـــالندگي

                                      عشق يعني هرچه گفتن هرچه كردن بهر او
                                      عشق يعني هر زمان تنــها شنيــدن نــام او

نمی دانم در نگاه زیبایت چه نهفته است که اینگونه

مرا دیوانه خود کرده ای

نمیدانم در طلوع زیبای لبخندت چه رازی است که

مرا وادار میکند که دوستت بدارم

نمیدانم در سخن های با معنایت چه حکایتی است که

مرا اسیر خود کرده ای

نمیدانم چه چیزی در افکارت می گذرد که

عقل و اندیشه ام از آن عاجز است

فقط میدانم

با تمام وجود دوستت دارم و خواهم داشت.

دو قطره پنهانی

شکستو ریخت به خاک و به باد داد مرا

 چنان که گویی هرگز کسی نزاد مرا

مرا به خاک سپردند و آمدندوگذشت

تکان نخورد در این بیکرانه آب از آب

ستاره می تابید بنفشه می خندید

زمین به گرد سر آفتاب می گردید

همان طلوع وغروب همان خزان بهار

 همان هیاهو جاری به کوچه و بازار

همان تکاپو آن گیرو دارآن تکرار

همان زمانه که هرگز نخواست مرا شاد

نه مهر گفت نه ماه نه شب نه روز

که این رهگذر که بودو چه شد؟

نه هیچ دوست,که این همسفر چه گفت و چه خواست

ندید یک تن ازین همرهان و همسفران

که این گسسته غباری به چنگ باد هواست

تو ای سپرده دلم را به دست ویرانی

همین تویی تو که شاید دو قطره پنهانی

شبی که با تو در افتد غم پشیمانی

سرشک تلخی در مرگ من می افشانی

تویی!همین تو که می آوری به یاد مرا

                                        فریدون مشیری

تو رو خدا گریه نکن

به خاطر منم شده

بذار خیال کنم دلت راضی به رفتنم شده

گریه کنی نمی تونم

اشکات رو طاقت بیارم

فدای اشکات خانمی

آخ که چقدر دوست دارم

می رم ولی پیش چشات، عشقمون رو جا می ذارم

دلم می خواد نرم ولی، روی دلم پا می ذارم

توهم می خوای نرم ولی، مثل منی پر غرور

مرگ منه وقتی برم از پیش تو یه جای دور

خط بکش رو خاطره ها عکسام رو پاره کن نبین

من که برای عشقمون پخته شدم ای نازنین

دست بکش رو آسمونا ستاره ی تازه بچین

من چه کنم با عشق تو وقتی شدم تنها ترین

من از خدا می خوام کمک کنه،تا که فراموشم کنی

منم خوشم که تا ابد، عروسک خیالمی!!!

ببین چگونه می شوم اسیردستهای تو

                ببین چگونه می روم زدست،پیش پای تو

                             قسم به لحظه های عاشقانهای که اشک

دوباره حلقه می زندبه چشم من برای تو

               تمام آسمان شهرتیره می شود،ومن

                            هنوز خیره مانده ام به سمت روشنای تو

چرا سکوت کرده ای؟بگو مگرچه کرده ام؟

              چرادگرنمی رسدبه گوش من صدای تو؟

                             بیاوبازهم سورودعاشقانه ای بخوان

برای من،برای این همیشه آشنای تو

             بیاوگرنه این نگاه خسته محومی شود

                            درامتداد صبحم مسیر ردپای تو

عشق من بمون دلواپســــــم نــزار

                  بی تو نمی گذره این روزو روزگــــار

                                     من با تو دلخوشم وقتی کـنارمـــی 

 وقتی تو یارمـی دارو نـدارمـــــــــی                         

                  عشق من بمون دلواپســـــم نـــزار

                                    بی تو نمی گذره این روزو روزگـــار

                                  عشق من بمون

عشق بمـــــــون باز با مــن بخـون

                  این ترانه ی پـــاک و مــــــــــهربون

                                    من با تو دلخـوشم وقتی کنارمـی

                                                   وقتــی تو یارمـــــی دارو ندارمــی

                                  عشق من بمون

می دونم نیستی سر پیــــــمونت

                  می دونم عشقم شده زنــــدونت

                                     عشق من بمون دلواپســــــم نزار

                                                    بی تو نمی گذره این روز و روزگار

خیلی وقته که ندیدمت گلم

                                             بی قرارم تا ببینمت گلم

اي قشنگ ترين بهانه زندگيم به من بگو مهرو محبت

را از كدامين چشمه زيبايي گرفتيكه خارها را

گل كردي و دلها را عاشق خود و انوار

كدامين ستاره اي كه روشنايي چشمانت را از آن گرفته اي

كه با نگاهت شعله عشق را  در جانم افروختي. صدايت را از كدام

مرغ خوش آوا گرفته اي كه طنين آن مرهم

همه زخم هاي من است. خوابم مياد اما

مي ترسم كه بخوابم مي ترسم كه اگر بخوابم تو را درخواب

                         ببينم كه از من جدا  مي شوي

عزیزم با تمام وجود

دوستت دارم

 غصه تو برای من شادی من برای تو

عشق من

تو را از بین صدها گل جدا کردم
تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم
برای نقطه ی پایان تنهایی
تو تنها اسمی بودی که صدا کردم
عشق من عشق من
عشق من عشق من
بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده
نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده
که خیلی وقته یخ کرده
عشق من عشق من
عشق من عشق من
دیگه دلواپس بودن واسم بسه
دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه
زیادیم کرده پژمردن
زیادیم کرده غم خوردن
توی بیداد تنهایی
درعین زندگی مردن
عشق من عشق من
عشق من عشق من
بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده
نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده
که خیلی وقته یخ کرده
عشق من عشق من
عشق من عشق من
دیگه دلواپس بودن واسم بسه
دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه
زیادیم کرده پژمردن
زیادیم کرده غم خوردن
توی بیداد تنهایی
درعین زندگی مردن
عشق من عشق من
عشق من عشق من

سر از اين عشق بر نمي دارم

سفر نکن خورشیدکم ترک نکن من رو نرو

نبودنت مرگ منه راهی این سفر نشو

نزار که عشق من و تو اینجا به اخر برسه

بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه

از من نپرس چقدر دوستت دارم

اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

 مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد

مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

بگو معنی تمرین چیست ؟

بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟

بریدن از خودم را ؟

مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ..

از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد

 تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند

 نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...

هوای سرد اینجا رو دوست ندارم

 مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام

تو همه چاره من من همه بیچاره تو !!!

آمدم تا مست و مدهوشت كنم اما نشد

عاشقانه تكيه بر دوشت كنم اما نشد

آمدم تا از سر دلتنگي و دلواپسي

گريه تلخي در آغوشت كنم اما نشد

آرزو كردم كه يك شب در سراب زندگي

چون شراب كهنه اي نوشت كنم اما نشد

نازنينم، نازنينم يا تو هرگز نرفت از خاطرم

آمدم تا اين سخن آويزه گوشت كنم اما نشد

شعله شد تا به دل خاكستر احساس تو

لحظه اي رفتم كه خاموشت كنم اما نشد

بعد از آن نامهربانيهاي بي حد و فزون

سعي كردم تا فراموشت كنم اما نشد

بدون تو تابش افتاب کمرنگ است

به هر کجا که روی هر زمان و هر لحظه

دلم همیشه برای نگاه تو تنگ است

عشق يعني  مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگا نگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجده با چشم تر

عشق يعني سربه دار اويختن

عشق يعني اشك حسرت ريختن

عشق يعني در جهان رسوا شودن

عشق يعني مست و بي پروا شودن

عشق يعني اعتبارلحظه ها

عشق يعني سجده بر سجاده ها

عشق يعني محوشيداي شودن

در گذرگاهي به ره راهي شدن

عشق يعني انتهاي هرچه راز

عشق يعني راز شب هاي دراز

عشق يعني يك سوال بر هر جواب

عشق يعني يك سوال بي جواب

عشق يعني قصه ديدار تو

لحظه در شب به ياد و خواب تو

عشق يعني غسه غم هاي تو

در نهايت سوزشو تب هاي تو

عشق يعني اخر خط بهشت

عشق يعني دوزخ بي سرنوشت

عشق يعني رنگ شادي رنگ نور

عشق يعني ظلمت، تاريكي، رنگ گور

عشق يعني با نگاهي اشنا

باهم بيگانه او اشنا

عشق يعني انتظاراز انتظار

سالها با غم ولي چشم انتظار

عشق يعني سوختن با ساختن

عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني انتظارو انتظار

عشق يعني هرچه بيني عكس يار

عشق يعني لحظه ديدار تو

بي همان گاه گم شودن در كار تو

عشق يعني اشك هاي پور خوروش

رود اما ساكت و بي شرو شور

عشق يعني ديده بر دردوختن

عشق يعني در فراغش سوختن

عشق يعني لحظه هاي التحاب

عشق يعني لحظه هاي تا به تا

عشق يعني با گلي گفتن سخن

عشق يعني لاله اما بر چمن

عشق يعني بي ستون كندن به دست

عشق يعني زاهد اما بت پرست

عشق يعني قطره و دريا شدن

عشق يعني همچو من شيدا شدن

عشق يعني يك شقايق غرق خون

عشق يعني درد و محنت در درون

عشق يعني خلوت شب هاي من

درهمايون ناله وسوداي من

عشق يعني ان صداي بي صدا

صد سخن دارد ولي كن بي صدا

عشق يعني درد بي درمان ما

در عبادت غصه شود در مان ما

عشق يعني يك قدم تا انتها

عشق يعني ابتدا كو انتها

عشق يعني قطعه شعري ناتمام

عشق يعني بهترين حسن خطام

چشم،چشم دو ابرو

نگاه من به هر سو

پس چرا نیستی پیشم ؟

نگاه خیس تو کو؟

گوش،گوش دو تا گوش

دو دست باز یه آغوش

بیا بگیر قلبمو

یادم تو را فراموش

چوب،چوب یه گردن

جایی نری تو بی من

دق می کنم، می میرم

اگه تو دور شی از من

دست،دست دو تا پا

یاد تو مونده اینجا

یادت میاد می گفتی

بی تو نمی رم هیچ جا ...؟

چشم چشم دو ابرو،دو ابروی کمونی

چشم چشم دو ابرو،دو چشم آسمونی

چشم چشم دو ابرو،چشمای خیس هر شب

من،تو،یه فریاد،اسم تو عمری بر لب

دست دست دو تا دست ،دو دست عاشقانه

دو دست پاک و پر مهر،دو حس صادقانه

پا پا دو تا پا،دو پای سخت همراه

همراهی قرص و محکم حتی تا خونه ما

قلب قلب دو تا قلب،دو قلب قفل و در هم

دو قلب مست عاشق،عشقی فرا از عالم

جسم جسم دو تا جسم،دو جسم اما با یه روح

یه روح آسمونی بلند چو قله کوه

عشق عشق چه زیباست،الهی جون بگیره

هر کس سدعشق شد دعا کنیم بمیره

تو زیبایی و من زیبا پرست

عاشقی جرم من است

گنگم و مجنون و مست

یا بفهمم

یا بیا خنجر به دست

بد ترین درداین نیست که ............... به اونی که دوستش داری نرسی

بد ترین درداین نیست که ............... عشقت بهت نارو بزنه

بد ترین درد اینه که ..................یکی رو دوست داشته باشی و اون ندونه

زیاد شده و هیجان زده می شوید

در حالی که وقتی کسی را دوست دارید می بینید

احساس سرور و شادمانی به شما دست می دهد

وتی به کسی که عاشق هستید نگاه می کنید خجالت می کشید

ولی وقتی فردی که دوستش دارید را میبینید به او لبخند می زنید

من

خیال تو

ماربرویی در دست

و سینه ی دلتنگم

که مملو از درد است !

 گر ز آزردن من هست غرض مردن من

                                  مردم آزار مکش ازپی آزردم من

دروغ و بی احساس بود و در حقیقت نفرت من به تو

روز به روز زیادتر می شود.هر چه می گذرد بیشتر تو را می شناسم

پستی و قامتت بیشتر در نظرم آشکار می شود.

در قلب خود احساس می کنم که ناچار باید

از تو دور باشم و هیچگاه فکرنکرده بودم که

شریک زندگی تو باشم.زیرا ملاقات هایی که اخیرا با تو کردم

طبیعت ماندن و روح پلیدت را به من آشکار ساخت و

بسیاری از اخلاق و خصوصیاتت را به من شناساند ولی دانستم که

خشونت و طبع تند خویی تو را بد بخت خواهد کرد.

اگر دوستی ما سر بگیرد همه عمر خود را با تو

به پریشانی و بد بختی خواهم گذراندو بدون تو عمر خود را

در نهایت شادکامی طی خواهم کرد و در نظر داشته باش که روح من

هیچگاه به تو رام نخواهد شد و نفرت و کینه ام پیوسته

متوجه توست این نکته را باید به خاطر داشته باشی و بدانی که

از تو می خواهم آنچه را که گفته ام شوخی و مسخره فکر نکنی و بدانی که

این نامه را از صمیم قلب می نویسم و چقدر تاسف می خورم اگر

باز هم در فکر دوستی با من باشی .با نهایت نفرت از تو می خواهم

که از پاخ دادن به این نامه خودداری کنی زیرا نامه های تو برایم

 سهل و دروغ است و نمی توان گفت که دارای

عشق و دلگرمی است.به طور قطعی بدان که همیشه

دشمن تو هستم و از تو به شدت متنفرم و نمی توانستم فکر کنم که

دوست صمیمی و وفادار تو هستم و به محبت تو دل بسته ام!!!

اگه می خوای واقعیت نامه رو بخونی نامه رو از اول یک خط در میان بخون عزیزم

        به امیدی نشستم شکوه خود را به دل گفتم

                  می خندد او هم مرا دیوانه می داند

                         چه کس داند سر زلفش چه خون ها شد

                                فقط این نکته را مو به مو شانه می داند!!!

ولی آهسته می گویم خدایا بی اثر باشد!